شاید چند سال قبل، درد زانو فقط در افراد سالمند دیده می شد اما این روزها به گروه سنی خاصی محدود نمی شه و حتی در بین جوونا هم شایعه. این درد می تونه به شکل سفتی و خشکی زانو بروز کنه و خم کردن زانو رو واسه فرد مشکل کنه. زنان بیشتر از مردها به زانودرد دچار می شن اما گذشته از سن و جنسیت، این درد می تونه هر فردی رو زمین گیر کنه. زانودرد ممکنه یهویی یا کم کم شروع شه و اگه بهش توجهی نکنین، می تونه خیلی سریع پیشرفت کنه و خیلی بد تر شه. درد زانو، علل مختلفی داره. ما اینجا در مورد علل شایع زانودرد صحبت می کنیم.

 

زانو درد و سبک زندگی فعال

بیشتر مردم در بعضی از مواقع دچار زانودرد می شن. مسابقات، تمرینات ورزشی و بقیه فعالیتا می تونه باعث کشیدگی عضله، تاندونیت و آسیبای جدی تر به رباطا و غضروفا شه. زانو درد در بعضی از افراد اون قدر شدیده که فعالیتای روزمره ی اونا رو محدود می کنه. اما ممکنه بقیه درد زانوی کم و مزمنی داشته باشن که مانع از دنبال کردن سبک زندگی فعال مورد نظرشون باشه. در هر صورت، احتمال داره که شمام با یک مشکل زانو سر وکار داشته باشین که نباید ندیده گرفته شه. مطلب زیر در مورد علل مختلف زانودرد شدیده.

آسیبای رباط زانو

رباطا چیزی هستن که استخوانای ران شما رو به استخوانای پایین پاتون وصل می کنن. اونا استخوانا رو کنار هم نگه می دارن و باعث می شن که زانو باثبات و پایدار بمونه. پارگیا و پیچ خوردگیای رباط زانو از آسیبای ورزشی بسیار عادی هستن و می تونن واسه رباط صلیبی قدامی (ACL)، رباط صلیبی خلفی (PCL) و رباط طرفی داخلی (MCL) اتفاق بیفته. هر یک از این آسیب دیدگیا می تونه باعث زانودرد شدید شه و به جراحی نیاز داشته باشه.

پارگیای غضروف زانو

یکی دیگر از صدماتی که ممکنه اتفاق بیفته، پارگی غضروف زانوه. غضروف یک بافت نیمه سخت و با این وجود انعطاف پذیره که انتهای استخواناتون رو می پوشونه. غضروف شامل دو منیسک در هر طرف مفصله: منیسک میانی در داخل زانو و منیسک جانبی در بیرون زانو قرار داره. شما شاید اصطلاح «پارگی منیسک» رو شنیدین. پارگی در غضرف زانو یک آسیب رایجه و معمولا به جراحی نیاز داره.

آرتروز زانو

آرتروز یا آرتریت، یکی از علل شایع ناتوانی و زانودرد شدیده. متأسفانه آرتروز، یک مریضی دژنراتیو مزمنه که درنهایت ممکنه به جراحی نیاز داشته باشه. ۳ مورد از شایع ترین شکلای مختلف آرتریت عبارت ان از: آرتریت روماتوئید، آرتریت پس از ضربه و استئوآرتریت. شما در صورت دچار شدن به هر یک از این ۳ نوع آرتریت ممکنه دچار سفتی و تورم در زانو شید و به سختی بتونین زانوی تون رو خم کنین.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   علائم کم خونی، علل، شکل های مختلف و روش های علاج اون "

آرتریت روماتوئید زانو

آرتریت روماتوئید، یک مریضی خودایمنیه که باعث تورم و ضخامت بافت دور مفصل می شه. نا آرومی طولانی، بیشتر باعث آسیب و ازدست دادن غضروف میشه. آرتریت روماتوئید فقط حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از تموم موارد آرتریت رو به خود اختصاص می ده.

آرتریت پس از ضربه

آرتریت پس از ضربه می تونه پس از یک آسیب جدی به زانو مثل شکستگی استخوان و پارگی رباط اتفاق بیفته. این آسیبا می تونن کم کم به غضروف زانوی شما آسیب بزنن و به درد، تورم و سفتی منجر شن.

استئوآرتریت زانو

شایع ترین نوع آرتریت، استئوآرتریته که یعنی فرسایش تدریجی غضروف در مفصل زانو. استئوآرتریت، بیشتر در افراد ۵۰ سال به بالا اتفاق میفته. اثر استئوآرتریت پس از ۵۰ سالگی به دلیل استفاده ی فشرده و فرسایش غضروف که با افزایش سن اتفاق میفته، شدیدتر می شه. استئوآرتریت زانو باعث درد، دامنه ی حرکتی محدود، سفتی زانو، تورم مفصل زانو، درد موقع لمس، تغییر شکل و ضعف زانوها می شه.

علل بروز استئوآرتریت عبارت ان: از سن، وزن، ژنتیک، آسیبای قبلی، عفونتا و مریضیایی مثل تومور یا نقرس. استئوآرتریت در اثر آسیبای ورزشی و فرسایش و پارگی به دلیل فعالیت بدنی در مشاغلی مثل کار در کارخانه جات و ساختمان سازی هم ایجاد می شه.

تشخیص درد زانو

پزشکان، آرتریت و بقیه مشکلات زانو رو با استفاده از اشعه ی ایکس و آزمایش فیزیکی تشخیص میدن. اونا درباره میزان درد، انعطاف پذیری و کارکرد زانو و جنب و جوش کلی از شما سوال می کنن. کارشناسان پزشکی هم اینجور از تستای خاصی واسه تشخیص نوع آرتروز زانوی شما استفاده می کنن.

درمون زانو درد به دلیل آرتریت

درد زانو معمولا با پیشرفت آرتریت شدیدتر می شه. علاجای عادی عبارت ان از: کاهش وزن، تمرینات تقویت کننده ی زانو، زانوبندها و خونهایی مثل استامینوفن و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs).

درحالی که شایع ترین مریضی زانو که به جراحی نیاز داره، استئوآرتریته اما کسائی که از درد شدید هر نوع آرتریت دیگر رو هم دارن، ممکنه از جراحی سود ببرن (جراحیایی مثل عوض کردن کامل یا جزئی مفصل زانو). بسیار مهمه که قبل از تصمیم گیری واسه جراحی، در مورد تموم گزینه های درمانی موجود با دکتر تون صحبت کنین.

دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید