۱. ترس از آینده

آدم به شکل طبیعی از نا شناخته ها می ترسد، واسه همین از زمانای قدیم همیشه به دنبال پیشگویی و کشف رازهایی در آینده بوده. از کف بینی و رصد ستارگان گرفته تا شکلای مختلف و اقسام فالا و پیشگوییا که شکل تکامل یافته ی این علاقه به آینده نگری، باعث پیشرفتایی در مورد ی پیش بینی آب و هوا و… هم شده. اما گذشته از اینا، ترس از آینده بعضی وقتا زندگی روزمره ی ما رو تحت اثر قرار می ده و باعث ایجاد افکار منفی می شه. این دلشوره از چیزی که در دو ساعت دیگر در جلسه ی کاری رخ میده، شروع می شه و تا اندیشیدن به سالای دورتر ادامه پیدا می کنه. ترس از آینده واقعا بیهوده و غیرمنطقیه. ترس از اون چیزی که هنوز رخ نداده یا شکستایی که نیامده، خوشیای فعلی و لحظات الان ما رو از بین می بره.

یکی از بهترین روش ها واسه مقابله با ترس از آینده و دور کردن افکار منفی به دلیل اون، برنامه ریزیه. وقتی برنامه ریزی نداشته باشیم، دلهره به سراغ مون میاد. برنامه ای قدم به قدم و مشخص، دورنمای خوبی از چیزی که پیش روش در اختیار ما می ذاره. برنامه ریزی رو با چشم اندازی کوتاه مدت شروع کنین و بعد از اینکه در این مورد حرفه ای شدید، برنامه ریزی روی اهداف بلندمدت رو شروع کنین.

برنامه-ریزی

۲. اضطراب زمان حال

اگه جلوی افکار منفی رو نگیریم، همیشه نگران و مضطرب هستیم. «وای زیر گازو خاموش کردم یا نه؟»، «در قفل شد یا نه؟» و هزار نگرانی ریز و بزرگ دیگر. نگرانی حالتی از ترس پیشرفت پیدا کرده. ترس از اینکه چیز مهمی رو از یاد بردیم. نگرانی در دنیای امروز با سرعت بالای زندگی همیشه واسه حضور در زندگی ما کمین کرده. نگرانی و استرس از دیواره های نازک ترس عبور می کنن و خیلی راحت چون بختکی سیاه، شادی و نشاط و سلامت ما رو تحت تاثیر قرار میدن.

آسونترین راه مقابله با نگرانیای ریز و درشتی که حال ما رو خراب می کنن و خوشیای لحظه ای مون رو نابود می کنن، اولویت بندی کارهاه. قبل از برنامه ریزی که در قسمت قبلی توضیح داده شد، باید کارا رو به ترتیب ارجحیت، اولویت بندی کنیم. مثلا خونوادها با تهیه ی فهرستی از کارای روزانه و تقسیم کار می تونن برنامه ای منظم داشته باشن. همکاری به ویژه بین اعضای خونواده به کاهش فشار مسئولیتا کمک می کنه و از اضطراب مسئولیتای مختلف کم می کنه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دلیل ریزش مو سکه ای (آلوپسی آره آتا)، راه تشخیص و علاج اون 

خونواده

۳. شرم و پشیمانی از گذشته

در کارنامه ی زندگیِ همه ما مواردی هست که نمیشه به اونا افتخار کرد. کارایی که از انجام اونا شرمنده و پشیمانیم. این لکهای ننگ و نقاط تاریک، بعضی وقتا حاصل اقدامات بی برنامه ما یا اتفاقاتی خارج از کنترل ما هستن. باید قبول کرد که هیچکی کامل نیس و همه اشتباه می کنن. هرچقدر هم اشتباهات ما بزرگ باشن، گذشته ها گذشته و فکر کردن بهش تنها حال ما رو خراب می کنه. باید از اشتباهات درس بگیریم اما نگذاریم کنترل زندگی ما رو به دست بگیرن. هیچی و هیچکی به جز خدا، کامل و بی مشکل نیس، پس به چه دلیل از خود انتظارات بی جا داشته باشیم و بیهوده زندگی رو به کام خودمون تلخ کنیم؟ باید به اشتباهات مون فکر کنیم و ببینیم به جای اون چه می شد کرد که نکردیم؟ بعد از اونکه گذشته رو جدا سازی و بررسی کردیم، باید پرونده اش رو ببندیم و برگ جدیدی از زندگی رو ورق بزنیم. نمیشه گذشته رو تغییر داد، اما میشه از اون عبرت گرفت. با غصه خوردن گذشته باز نمی شه. اگه افرادی موجب این اشتباهات شما می شن و با انرژی منفی سد راه شما یا راهنمایان نامناسبی هستن، اونا رو از زندگی خود حذف کنین. اگه رفتارهای شما این اشتباهات رو شکل میدن، خود رو تغییر بدین. واسه تکامل و بهبود رفتار و روابط خود سعی کنین اما خود رو سرزنش نکنین.

بعضی روزها زندگی سخت تر میگذره، در بعضی شرایط زندگی تلخ می شه اما غم و سختی دائمی نیس. همونجوریکه شادی و خوشی هم همیشگی نیس. اشکا و لبخندها اجزای جدانشدنیِ زندگی ما هستن. تنها خود ما هستیم که می تونیم با دید درست و مدیریت لحظات مون معنای درستی به اونا بدیم، رشد کنیم، تجربه کنیم و از فرصت شیرین زندگی کردن بهره مند بشیم.

منبع : powerofpositivity

 


دسته‌ها: آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید